Kiedy Wasze dziecko jest przeziębione naturalnym, jest zwrócenie się o pomoc do lekarza. Kiedy choruje dusza i umysł dziecka, również warto zgłosić się po pomoc. Spotkanie z psychologiem, choć nie budzi już takiego zdziwienia jak kiedyś, nadal jest dużym wyzwaniem. Często w rozmowach z rodzicami słyszę wątpliwości, czy aby już musimy prosić kogoś „obcego” o pomoc. Rodzice sami przyznają, że traktują kontakt z psychologiem, jako przyznanie się do porażki w byciu rodzicem. Nic bardziej mylnego! Świadomość istniejących wątpliwości, problemów, a także próba poradzenia sobie z nimi i poproszenie o pomoc, to oznaka miłości do dziecka i siebie, jako rodzica. W poniższym artykule przedstawię i scharakteryzuję sytuacje, kiedy pomoc psychologa może okazać się niezbędna.

Reklama

 

Niepokój o prawidłowy rozwój

 

Każdy człowiek rozwija się indywidualnie. Istnieją jednak pewne założenia dotyczące poszczególnych etapów rozwojowych u dzieci, które nadają pewne ramy. Nie należy słuchać „życzliwych” znajomych, którzy przyglądając się dziecku, oceniają i porównują je do swoich pociech. Jedne dzieci zaczynają chodzić szybciej, inne potrzebują więcej czasu. Jeżeli jednak pewne kamienie milowe w rozwoju dziecka budzą Wasz niepokój, warto skonsultować się z psychologiem. Pomoże on rozwiać wątpliwości dotyczące prawidłowości rozwojowych, a także może podpowiedzieć zabawy i aktywności wspomagające rozwój, jeżeli jest taka konieczność. Warto pamiętać, że spokojny rodzic to spokojne dziecko. Niepokoje, które dopadają rodziców, mają wpływ na ich sposób postrzegania dziecka, a także na jego zachowanie.

 

Niezrozumiałe zachowania dziecka

 

W swojej praktyce zawodowej często spotykam się z sytuacjami, kiedy to rodzice przestają rozumieć swoje dzieci lub nie potrafią poradzić sobie ze zmianami w ich zachowaniu. Rodzice są częścią świata dziecka i mogą nie dostrzegać wpływu, z pozoru drobnych wydarzeń, na zmiany w jego funkcjonowaniu. Rozmowa z psychologiem, jako osobą z zewnątrz, może pomóc spojrzeć na problem z innej perspektywy i znaleźć jego źródło.

Reklama

 

Niewytłumaczalne problemy zdrowotne

 

W sytuacji, gdy u dziecka pojawiają się problemy zdrowotne takie jak alergie, bóle brzucha, bóle i zawroty głowy, mdłości, moczenia nocne, zaburzenia snu i łaknienia, a wyniki badań i konsultacje z lekarzami nie wskazują na przyczyny somatyczne (fizyczne), warto zastanowić się nad konsultacją z psychologiem. Przyczyną mogą być zaburzenia nerwicowe i konieczna może się okazać pomoc psychologa, psychoterapeuty lub psychiatry.

 

Zmiany w rodzinie i życiu

 

Dzieci ze względu na mniejszy bagaż doświadczeń, mogą trudniej znosić zachodzące w życiu zmiany. Nie potrafią myśleć logicznie i przyjąć racjonalnych argumentów. Pojawienie się rodzeństwa, przeprowadzka, zmiana szkoły czy przedszkola, pojawienie się nowego partnera/partnerki Mamy lub Taty, to duże wydarzenia w życiu małego człowieka. Może się okazać, że próby rozmów ze strony rodziców nie wystarczą lub nie mają oni pewności i gotowości do przeprowadzenia ich. W takich sytuacjach warto skontaktować się z psychologiem, który pomoże rodzicom, dziecku lub całej rodzinie przygotować się do zaistniałych zmian.

 

Trudne wydarzenia

 

Rozwód, śmierć lub ciężka choroba, to trudne sytuacje dla każdego człowieka. W szczególności dzieci potrzebują w takich momentach wsparcia ze strony dorosłych, którzy pomogą im poradzić sobie z trudnymi emocjami, lękami i pomogą na nowo wejść do rzeczywistości po takich wydarzeniach. Czasami wystarczy pomoc rodziców, dziadków, przyjaciół, jednak jeżeli sytuacja dotyczy całej rodziny, jej członkom może być trudno znaleźć w sobie siły, by pomóc jeszcze dziecku. Wtedy pomocna może się okazać konsultacja u psychologa i wspólna rozmowa.

 

Trudności w relacjach międzyludzkich

 

W swojej praktyce zawodowej mam okazję prowadzić Treningi Umiejętności Społecznych dla Dzieci i Młodzieży. Trudności w nawiązywaniu kontaktów, radzeniu sobie z uczuciami, odmową i złością, to niektóre z problemów, z jakimi zgłaszają się dzieci i rodzice. Czasami problemy w budowaniu relacji z rówieśnikami wymagają pracy grupowej, jak podczas treningów, czasami zaś są widocznym objawem jakichś innych trudności, z którymi warto zwrócić się do psychologa.

 

Lęki

 

Lęk jest naturalnym elementem rozwoju człowieka, który chroni nas przed niebezpieczeństwami. W trakcie rozwoju dziecko doświadcza różnego rodzaju lęków, charakterystycznych dla danego etapu rozwojowego. I tak na przykład dzieci 7-8-miesięczne boją się obcych i zniknięcia Mamy/Taty. Dzieci w wieku 1-3 lata mogą doświadczać lęków związanych z ciemnością, obcymi miejscami i ludźmi, a także niektórymi zwierzętami. Okres szkolny to z kolei etap radzenia sobie z niepokojami dotyczącymi głównie sytuacji społecznych, radzenia sobie z porażką. Każdy etap w rozwoju dziecka rządzi się swoimi prawami i zawiera w sobie również elementy lękotwórcze, co jest naturalne. W sytuacji jednak, gdy lęk odbiera dziecku radość życia, uniemożliwia funkcjonowanie, warto zwrócić się o pomoc do specjalisty. Szczególnie warto zwrócić uwagę na następujące sygnały:

  • wycofywanie się z dotychczasowych aktywności lub unikanie niektórych sytuacji
  • nerwowe reakcje w pewnych sytuacjach – płacz, krzyk, bicie
  • koszmary senne
  • moczenia nocne
  • biegunki i wymioty

 

Na zakończenie

 

Zwrócenie się o pomoc do psychologa to ważny krok, który może być szansą na poprawę jakości życia dziecka, rodziców i całej rodziny. W trakcie spotkania ze specjalistą może okazać się, że przed Wami długa droga, w którą zaangażowana będzie cała rodzina. Może się również okazać, że wystarczy kilka spotkań, by pomóc Wam w poradzeniu sobie z problemami. Przede wszystkim zgłoszenie się po pomoc oznacza, że rozpoczynacie nowy etap w życiu rodziny, podczas którego możecie zacząć pracować nad swoim życiem, by było Wam lepiej.

 

Bibliografia:

  • Dolto, F. „Zrozumieć dziecko. Rozmowy o wychowaniu”, Czarna Owca, Warszawa 2002
  • Vasta, R. „Psychologia dziecka”, WSiP, Warszawa 2001

 

Małgorzata OwczarekMałgorzata Owczarek – jestem psychologiem dziecięcym. Na co dzień pracuję z dziećmi i rodzicami przygotowując ich do rozłąki związanej z pójściem do przedszkola. Prowadzę grupy terapeutyczne dla dzieci w wieku szkolnym w poradni psychologiczno-pedagogicznej, a także warsztaty i konsultacje dla rodziców.

Swoje doświadczenie, zdobywałam współpracując z Kliniką Dzieci i Młodzieży Instytutu Psychiatrii i Neurologii oraz jako koterapeuta przy Treningach Umiejętności Społecznych.

Prowadzę bloga dla rodziców i osób pracujących z dziećmi: www.malgorzataowczarek.pl

.

Reklama