Skip to main content

Kojarzycie takie osoby z Waszych wczesnych lat szkolnych, które często nie mogły skupić się na lekcjach, często popełniały błędy podczas zajęć, nie mogąc doczytać długiego tekstu do końca? Można było odnieść wrażenie, że taka osoba nie słuchała, co się do niej mówi, zapominała o przyniesieniu zeszytu na przyrodę, była chaotyczna, szybko się dekoncentrowała, notorycznie gubiła worek na WF, czapki, rękawiczki, ołówki, a w domu zwyczajnie zapominała o swoich obowiązkach? I czy pamiętacie co o takich dzieciach się mówiło? “Zdolny_a, ale leń!”, “żywe srebro”, “żebyś ty tak się przestał_a wiercić i do nauki się wziął_ęła gamoniu!”.

Istnieje szansa, że ta osoba nie była ani leniwa, ani niezdolna do nauki. Mogła być to osoba z ADHD lub ADD – zaburzeniem z deficytem uwagi (i nadaktywnością), które jest zaburzeniem neurorozwojowym (w klasyfikacji DSM-V). Ja lubię mówić o ADHD jako o neuroróżnorodności. 

W dzisiejszym odcinku nie będziemy rozmawiać o dzieciach, a o osobach dorosłych, które być może w dzieciństwie otrzymały łatkę “zdolnego lenia”, nie zaś właściwą diagnozę i odpowiednie wsparcie.

Jak radzą sobie dorosłe osoby z ADHD, z czym przychodzą na terapię, jak funkcjonują i jakie wsparcie mogą otrzymać w życiu dorosłym? Na te pytania odpowiada moja ulubiona terapeutka poznawczo-behawioralna, super specka od neuroróżnorodności, Marta Cieśla. 

Marta Cieśla

Marta Cieśla – psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, założycielka Centrum Wspierania Rozwoju ESPERI. W swojej pracy ceni metody o udowodnionej skuteczności, budowanie więzi i wiarę w nieograniczony potencjał człowieka. Wspiera dzieci i nastolatki w radzeniu sobie z lękiem, depresją, zaburzeniami odżywiania a także w minimalizowaniu wyzwań związanych z ADHD czy spektrum autyzmu. Równocześnie wspiera rodziców w rozwoju kompetencji wychowawczych i towarzyszy im w zmianach w procesie psychoterapii. Prowadzi ESPERI na warszawskim Mokotowie. Prywatnie zapalona podróżniczka z dziećmi w plecaku, mama trzech chłopców.

Joanna Gutral

Joanna Gutral – psycholożka i certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, członek Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej oraz European Association for Behvioural and Cognitive Psychotherapy. Doktorantka Interdyscyplinarnej Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu SWPS na wydziale psychologii, absolwentka całościowego szkolenia w Podyplomowej Szkole Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS pod kierownictwem dr Agnieszki Popiel i dr Ewy Pragłowskiej. Współzałożycielka i współtwórczyni Akcji Mam Terapeutę oraz portalu Zdrowa Głowa. Badawczo zajmuje się postrzeganiem siebie i innych w czasie. Jest laureatką nagrody im. Prof. Z. Pietrasińskiego, stypendystką i kierownikiem grantu finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki. Prowadzi psychoterapię indywidualną osób dorosłych w Domu Rozwoju w Warszawie, związana jest także z Kliniką Terapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS, swoją pracę poddaje regularnej superwizji. Prowadzi również zajęcia ze znienawidzonej przez większość studentów statystyki i metodologii oraz psychologii klinicznej. Miłośniczka teatru, wierna czytelniczka twórczości Irvina Yaloma i dumna posiadaczka psiego adopciaka imieniem Buba.

Zdrowa Głowa

About Zdrowa Głowa

One Comment

  • M pisze:

    Chciałoby się powiedzieć: Skoro jest tak dobrze, to czemu jest tak bardzo źle?

    Jestem dorosłą kobietą z diagnozą ADD. Diagnozę wychodziłam sobie z naprawdę niemałym trudem. Brałam metylfenidat. Być może pomagał a być może nie. Jakoś w sumie nie jestem pewna jednak, bo uwaga to dość złożony proces, który nie przebiega w oderwaniu od okoliczności.
    Potem przestałam, straciłam kontakt z tamtą lekarką. Ponownie bym teraz chciała zacząć. I znów ten sam problem, co dekadę temu. Psychiatrzy na NFZ niespecjalnie wierzą w tę diagnozę. Niektórzy mówią mi że to tylko u dzieci i to chłopców.
    Naprawdę nie chcę płacić 200 zł za wizytę (a może nawet kilka wizyt z nowym procesem diagnostycznym być może) u tego jednego psychiatry prywatnego w mieście, piszącego że zajmuje się ADHD. Zwłaszcza że sam lek jest drogi i nie jest refundowany u dorosłych.

Leave a Reply