Pierwszy raz trafiłam na terapię 7 lat temu, bałam się trochę ? Ale to była jedna z najlepszych rzeczy jaka się mi przydarzyła (i przydarzała przez następne parę lat). Niedawno ponownie podjęłam terapię i co tydzień zadziwiam się sama sobą. Nie da się słowami wytłumaczyć jak to jest budować kontakt i porozumienie z samym sobą – NIESAMOWITE.

Są też w życiu takie sprawy, małe lub większe z którymi nie dogadamy się w pojedynkę, a bycie w zgodzie ze sobą, akceptacja i kochanie samego siebie to są najważniejsze rzeczy, nie kariera, osiągnięcia a nawet ukochana osoba. Bo jak można znać i kochać kogoś jeśli nie zna i nie kocha się samego siebie?